Vind ik leuk:

@ Assemblies

Vrijdagmiddag een borrel bij Rafikis, een gezellig eetcafé bij mij om de hoek (laten we zeggen op slechts 50 metertjes de helling af!). Daar waren nog meer stagiaires uit Nederland aanwezig en met z’n allen gezellig wat gedronken. De vrijdagavond hebben we uitgedanst in de Assemblies, waarnaar we op weg waren toen de helft van de groep een taxi indook en de rest zich erbij probeerde te voegen. Wat inhield dat een klein taxibusje afgeladen richting de Assemblies reed. Voorbijgangers bekeken het tafereel met een brede glimlach en probeerde te achterhalen hoe en wat er achter de ramen te zien was; waar ledematen elkaar over en weer kruiste, en men onmogelijk kon bepalen welk arm bij welk hoofd hoorde. Eenmaal bij de Assemblies aangekomen, heeft iedereen zich uit de knoop gehaald, elkaar geholpen en zijn we compleet de taxi uitgestapt. Waarbij we flink werden beetgenomen door de taxichauffeur en uiteindelijk te veel hebben betaald voor zo veel mensen en zo’n kort ritje. Natuurlijk mocht dit de pret niet drukken (omgerekend betaalden we €0,80 p.p …) en hebben we de zaterdagochtend reuze gezellig tegemoet gedanst.

Mr. Pinguin

Zaterdag was het tijd voor een meidendagje. Met Patricia, Shirley en Sanne-Marije richting Boulders Beach, nabij Simon’s Town, waar zich het enige echte pinguïnstrand bevindt. Oke, niet de enige maar wel een echte, want wát een pinguïns! Heel dichtbij en super veel, in een prachtige omgeving. Net een stel kleine dodo’s, onhandige beestjes die zichzelf pijnlijk van de rotsen lieten glijden en achter elkaar aan waggelden richting strand en zee. Tegen een kleine vergoeding is het mogelijk om op het strand te lopen en in de zee te zwemmen, om je daadwerkelijk tussen de pinguïns te begeven. Moet men zich alleen blijven realiseren dat deze knuffelig ogende beestjes, weliswaar niet zo snel zijn, maar zeer hard kunnen bijten. Dit in het achterhoofd gehouden hebben wij onszelf op de rotsen gewaagd en aardig wat foto’s en filmpjes gemaakt van de rondschuifelende obertjes.

Matt Damon?

De zondagochtend werd blij begonnen met een ontmoeting met Merijn, die sinds afgelopen november door Zuid-Afrika aan het reizen is. Veel verhalen, ervaringen en indrukken, met mooie anekdotes en foto’s, waar ik graag naar luisterde. Samen met hem en mijn huisgenootjes naar Camps Bay gereden, waar de fietsers van de Argus Cycle Tour  (supposedly the Event of the Year!) langs kwamen. Daar even gekeken, hopend om een glimp op te vangen van Matt Damon, die ook deelnam aan dit event. Onze ogen strak op alle langsschietende fietsers gehouden, juichend naar iedere jonge God waarvan wij ook maar twijfelden dat Matt zich onder deze helm bevond, en zijn stralende ogen achter de zonnebril naar ons zou richten.  Helaas mochten onze schietgebedjes niet baatten en zijn wij teleurgesteld richting strand afgedropen. (Achteraf bleek Dhr. Damon zich samen met zijn broer op een tandem te hebben vervoerd. En ons te hebben misleid met het feit dat wij ervan uitgingen dat hij man-genoeg zou zijn om zich eigenbenig de bergen op te wagen, en ons dus geconcentreerd te hebben op de single fietsers, en niet de dikkige duo-mannen op de tandems.)

Matt Damon en zijn broer

De teleurstelling verwerkend, zijn wij richting strand gesjokt. Door enorme windvlagen is het ons goed gelukt de tegenvaller van ons af laten waaien en door de wind mee te laten voeren. Met sterke windstoten bleef ik maar net op de rotsen staan, de sjaal die ik om had werd door de wind eigenhandig afgeblazen en de zandkorreltjes kwamen als kleine messteekjes tegen alles aan wat niet bedekt was met kleding. De stralende, bloedhete zon maakte veel goed, en de sterke wind maakte het een heerlijke dag om van alles te genieten. Een frisse inluiding voor de komende stageweek en een heerlijke afsluiting van het derde weekend in Kaapstad.