Vind ik leuk:

Meivakantie in Nederland. Een uitstekende gelegenheid voor velen om in eigen land van een heerlijke vakantie te genieten, of voor sommigen het land te verlaten en de zon elders in de wereld op te zoeken. Zo vertrokken mijn lief en vriend Patrick naar Kaapstad, om zich door mij een onvergetelijke vakantie te laten bezorgen. Althans, zo hoopte ik.

Gelukkig heb ik daar mijn huisgenoten, ook zij hebben aanleg en ervaring in het entertainen van Hollands bezoek. En samen met vriendinnetje Paula (van huisgenoot Patricia) vormden mijn lief en Patrick het drietal ‘Nederlands bezoek in de Meivakantie’. De eerste middag vertrok ik samen met beide heren naar Simon’s Town, waar ik eerder over berichtte dat daar talloze pinguïns te aanschouwen zijn. En dit maal -tot ons geluk- van de nestjes af en hier en daar een grijze pluizenbol te bewonderen.

De aanwezigheid van mijn Nederlands bezoek duurde twee weken en we hebben ontelbare dingen ondernomen. Zo hebben we genoten van een prachtige safari, waar we de hele dag zebra’s en springbokkies hebben gespot; leeuwen en cheetah’s hebben gezocht in het gras; buffels, kudu’s en elanden ons hebben bekeken en vossen rakelings onze jeep passeerden. En mochten wij, geloof het of niet, de jeep uit en ons tussen een hele groep giraffen begeven. Welke rustig stonden te grazen en te kauwen aan bladeren en struiken. Stonden er zeker achttien van deze indrukwekkende beesten pal naast ons en konden wij op een aantal meter afstand de meest geweldige foto’s maken. Helaas lieten deze langnekken zich niet aaien en draafden zij in een rustig tempo naar de andere kant van de struik om daar de bladeren verder te malen. Liepen zij elegant maar sloom om ons heen, nieuwsgierig kijkend maar op veilige afstand. Een onvergetelijke ervaring.

Een regenachtige dag in Kaapstad, vol gepland met leuke uitstapjes die hierdoor helaas niet kunnen doorgaan. Met vijf vrouwen in huis werd er snel een nieuw plan gemaakt: Century City! Inderdaad, de grootste shoppingmall van Zuid-Afrika. Drie verdiepingen, twee hallen, genoeg te zien en te beleven. Tot groot ongenoegen van de mannen werd iedere winkel nauw uitgespit, bekeken en beoordeeld. Na ruim vijf uur had het drietal er genoeg van. Nog snel wat kleine artikelen aangeschaft die hoog op de lijstjes stonden en ook wij waren verzadigd.

Met alle nieuw geshopte kleding was iedere aanwezige voorzien van een uitmuntende outfit voor Kaapstadse feesten. Zo heb ik mijn lief kennis laten maken met het nachtleven van Kaapstad, hebben wij ons met de hele groep wederom naar de 31e verdieping van de Hemisphere laten vervoeren om daar een memorabele avond toe te dansen, en vermaakten wij ons allen uitstekend in het stijlvolle Jade.

Afrika kan men niet verlaten voordat Robbeneiland is bezocht. Menigeen weet van de geschiedenis van Robbeneiland, dat bijna 400 jaar gebruikt is voor gevangenen als zeelieden, criminelen en natuurlijk politiek gevangenen als Nelson Mandela en Robert Sobukwe, en bannelingen als leprapatiënten. Met de boot werden we in 20minuten naar het eiland gebracht, waar wij met een bustour een rondleiding kregen over het eiland, met fantastische maar roerende uitleg van een ex-gevangene. Wat velen niet weten, is dat veel oud-gevangenen zijn teruggekeerd naar Robbeneiland. Deze konden niet wennen aan het leven op het vaste land, en zijn met hun familie teruggekeerd naar het eiland waar zij zo lang hebben vastgezeten. Zij zijn veelal degene die de rondleidingen en bustouren verzorgen. Indrukwekkende verhalen en een onvoorstelbare geschiedenis van een eiland wat maar zo kort van de bewoonde wereld ligt.

Zo werden gevangenen bijvoorbeeld onderverdeeld in groepen, vier secties, en afhankelijk van afkomst, huidskleur, etc. werd men ingedeeld. Deze secties kregen bijvoorbeeld meer of minder eten dan de ander; wel of geen suiker bij de koffie (als er al koffie werd gegeven in de sectie) of wel of geen jam op een broodje. Niet voor te stellen en enorm aangrijpend. De cellen -waar ook Mandela 27 jaar heeft vastgezeten- zijn klein, echt heel klein. Wel werd er op Robbeneiland scholing aangeboden aan zowel gevangenen als bewakers, waardoor velen met meerdere titels het eiland zijn afgekomen. Tevens zijn hierdoor de gevoelens jegens deze bewakers niet haatdragend of minachtend, er spreekt ook geen bitterheid uit de verhalen van de gidsen. Ter afsluiting van het imponerende Robben Island avontuur, zijn wij na terugkomst van de boottocht een oud-Hollands traditioneel pannenkoekje gaan eten in een nabijgelegen restaurant.

Bloubergstrand

De dag van het vertrek van Paula was aangebroken. Nog een wens van haar was om het Zuid-Afrikaanse landschap te bewonderen op de rug van een paard. Des gewenst werd dit voor haar geregeld en stapten wij op een zestal paardenruggen. Een rit door de bossen, een groot stuk duinen en een stukje stad, bracht ons bij het strand. De paarden moeilijk in bedwang te houden -wat wil je met zo’n uitzicht: galopperen!- reden we over het strand, genietend van de zon, de wilde golven en het harde geruis.

Mijn lief Bart met Patrick op de Tafelberg

Aangezien mijn leerlingen mij gewoon op de scholen zouden verwachten, was het voor mij niet mogelijk alle dagen vrij te nemen. De heren Bart en Patrick hebben om deze redenen zelf een auto gehuurd om van Zuid-Afrika te genieten. Zo hebben zij met het mannelijke deel van mijn huisgenoten met haaien gedoken, oftewel Shark Cage Diven, en zijn zij naar Cape Point en Kaap de Goede Hoop gereden. Gezamenlijk hebben we een groot deel van de Western-Cape gezien; de wijnvelden van Somerset-West, Stellenbosch, Francshhoek en Paarl; Hout Bay, Muizenberg, Fish Hoek en Wynberg. Hebben we grote cheetah’s gekriebeld in Spier. Gepicknickt onder een heerlijke zonnetje, in het zachte gras. Een rugby wedstrijd gekeken in Newlands, waar de Kaapstadse Stormers het opnamen tegen de Chiefs, waar zij ruimschoots verloren en wij teleurgesteld afdropen. Heeft mijn lief een wespensteek opgelopen op Bloubergstrand. Vierden wij Koninginnedag onverstoorbaar in stamkroeg Rafiki’s, met Kaap-Hollandse aanwezigen in Oranje, bitterballen en Nederlandstalige muziek -alhoewel ik de bitterballen nooit ben tegengekomen, ik vermoed dat deze bij het verlaten van de bar al opgeschrokt waren door de grote bierbuiken die zich de hele avond niet van de bar verwijderd hebben.  Begaf ik mij met mijn lief Bart en Patrick bovenop de Tafelberg, met een prachtig zicht van een wolkendek, de zee bedekkend, wat bijna als in een sprookje aandeed. Ontbeten wij talloze keren buitenshuis, in het zonnetje, en moest mijn lief mij na twee weken verlaten. Maar nam hij wel een onvergetelijke ervaring met zich mee naar huis.